Het beeldschrift
Dat is Chinees voor mij!
Tot de logografische schriften behoren sommige van de vroegste schriften uit het Nabije en Verre Oosten en Midden-Amerika. Maar de nadelen van zo'n systeem zijn duidelijk: er zijn tienduizenden verschillende tekens nodig.
Dat is het geval voor het Chinees.
Een gemiddeld Chinees woordenboek bevat ongeveer 20.000 karakters. De gemiddelde karakterkennis van een goed opgeleide Chinees is ongeveer 8.000 karakters en je hebt er 2000 tot 3000 nodig om een krant te kunnen lezen.
De eerste Chinese karakters die gevonden zijn dateren van ongeveer 1500 tot 1100 voor Christus. Deze zijn gevonden op botten van dieren of schilden van schildpadden die ook wel 'orakelbotten' worden genoemd. Deze werden gebruikt voor het orakelen (voorspellen) van de toekomst.
Deze oude karakters zagen er heel anders uit dan de karakters van nu. Het waren namelijk veel meer kleine tekeningetjes. Langzamerhand zijn deze karakters en de Chinese taal verder ontwikkeld tot het Klassiek Chinees en vervolgens tot het Modern Chinees.
Het Chinese karakter voor 'huis'
Het Chinese karakter voor huis is een dakje met daaronder een varken.
De streepvolgorde van Chinese karakters:
Er is een bepaalde volgorde
waaraan je je moet houden bij het schrijven van karakters. Een karakter wordt
altijd van boven naar beneden en
van links naar rechts geschreven.
De horizontale strepen gaan voor de verticale strepen. De verticale strepen die
dwars door de horizontale strepen getrokken worden, gaan als laatste. Als het
karakter een vierkant bevat, dan teken je eerst de zij- en bovenkant, vervolgens
kun je de strepen binnen het vierkant zetten, waarna je als laatste het
vierkant sluit.
Probeer zelf eens om dit karakter na te tekenen. Neem bij voorkeur een geruit blad. Vraag voor de correcte streepjescode (volgorde en beginpunt van de karakterstrepen) extra uitleg aan de leerkracht.
Ni hao ma?
Wat zou dit kunnen betekenen? Inderdaad, zo zeg je in het Chinees: 'Hoe gaat het?'
Het eerste karakter betekent 'jij' en het laatste is een vraagwoord.
Het middelste karakter betekent 'goed' en is samengesteld uit twee karakters: het eerste deel stelt een vrouw (nü) voor, het tweede deel is het karakter voor 'kind' (er). Moeder en kind = goed! (hao).